Dag 10: Activiteiten in de wijk & Jongens-meidenavond

Donderdag 2 augustus

Hoewel we tijdens deze reis al veel tijd hebben gehad om te ontspannen, was vanochtend de eerste doordeweekse ochtend waarop iedereen kon doen wat hij/zij wilde. Veel mensen gebruikten deze tijd om hun kleren te wassen, de activiteiten in de wijk voor te bereiden, de blog bij te werken en/of wat te lezen. Verder valt er niet zo heel veel te vertellen over deze ochtend, behalve dan dat Ricardo (de jongen die we gisteren tegenkwamen bij de vuilnisbelt) langs kwam en samen met Jacobus een plek heeft gevonden voor zijn nieuwe huisje.

Vanmiddag was het tijd voor ons volgende bezoek aan Block E, maar het was niet zo maar een bezoek, het was tijd voor een hele serie spelletjes met de kinderen van Block E. Zwaar gewapend met hoepels, ballonnen, een voetbal, bellenblazen, zakjes chips, appels en een aantal touwen voor touwtrekken en touwtjespringen vertrokken we naar een open plek in Block E, maar geen enkele hoeveelheid speelgoed had ons kunnen voorbereiden op de gigantische massa kinderen die op kwam dagen bij het horen van "KidsClub!" Toen de eerste kinderen op de open plek waren, bleef een van de busjes daar, maar de andere bus ging nog twee keer de open plek in om nog meer kinderen te halen. Uiteindelijk hebben we met ongeveer 300 kinderen gespeeld. De kinderen vonden dit natuurlijk fantastisch. Ze poseerden met grote glimlachen voor foto's, trokken aan het touw alsof hun leven ervan af hing en sprongen over het touw heen met zo goed als perfect ritmegevoel. Desiree, een meisje dat op het RKC werkt met een fantastische zangstem, was ook mee om samen met de kinderen te zingen. Ook waren er kinderen die zelf speelgoed hadden meegenomen en uiteindelijk heeft iedereen een leuke middag gehad. Alleen het uitdelen van het eten zorgde voor een paar problemen omdat we de kinderen niet in een rij konden krijgen en er veel kinderen die voor een tweede portie terugkwamen terwijl dit niet mocht. Uiteindelijk vertrokken we rond vier uur weer met veel minder bepakking dan eerst, maar natuurlijk wel met veel meer leuke herinneringen.

Toen we weer terug waren op het RKC nam James ons mee naar een "speciale plek". Niet iedereen van de groep ging mee, maar James en Henry (een jongen van 12 die hier op het RKC leeft) gingen wel mee, dus de busjes waren goed gevuld. Niet dat we ze nodig hadden, de "speciale plek" was niet goed te bereiken op vier wielen en dus moesten we de benenwagen nemen. Nadat we van een kleine heuvel naar beneden waren gelopen, moesten we een moerasachtig landschap oversteken waar me meerdere malen van steen naar steen moesten springen om niet uit te glijden. Ook takken met scherpe en grote doorns waren meer een regel dan uitzondering. Er zaten hier wel veel bavianen die we nooit gezien zouden hebben als we niet gebruik hadden gemaakt van deze route. Uiteindelijk kwamen we bij een kleine dam in de rivier aan en hier vond Rik een plek om de berg aan onze rechterzijde te beklimmen. Hij deed dit samen met een groot deel van de groep en toen iedereen eenmaal bovenaan was, wou dit deel van de groep proberen via de heuvel een weg terug te vinden naar de bus. Terwijl de rest van de groep op de normale route bleef, lukte het de klimmers maar niet om een goed pad te vinden en uiteindelijk werden de avonturiers gedwongen om met de staart tussen de benen terug te keren, op naar de spruitjes die we voor ons avondeten zouden krijgen (jippie).

Ons avondeten bestond dus uit kip, aardappels, salade en spruitjes. Uiteindelijk ging alles op, hoewel iedereen van tevoren steen en been had lopen klagen over een bepaald deel van dit menu (raadt u zelf maar welk deel). Hierna begonnen de jongens- en meidenavonden. Voor de jongens bestond dit uit een wandeling in het donker in Block E. Het was geen grote wandeling, maar er was wel een man die naar ons toe kwam lopen voor gebed, dus uiteindelijk was het een succes. Later heeft een deel van de jongens nog rond het kampvuur gezeten terwijl een ander deel naar een snackbar was vertrokken (die achteraf trouwens gesloten bleek te zijn).

De meidenavond werd gekenmerkt door allerlei andere dingen, namelijk kletsen en Evangelisten zonder jongens. Anna en Daniëlle hadden allebei foto's meegenomen en we hebben heel erg moeten lachen om wat er zoal op stond. Veel van deze dingen zijn privé, daarom schrijven we er hier maar niet over.